نشسته بود كه علي بن حسين عليهما السلام ظاهر شد ، جوان قريش گفت : يا ابامحمّد اين كيست ؟ سعيد گفت : اين سرور عابدان علي بن حسين‌بن علي بن ابى طالب عليهم السلام است . « 1 » 26 - از محمّدبن جعفر و ديگران نقل كرده ، مىگويند : مردى از وابستگان علي بن حسين عليهما السلام آمد و در مقابل آن حضرت ايستاد به طورى كه سخن او را بشنود ، شروع كرد به دشنام دادن و امام عليه السلام چيزى نگفت ، و چون آن مرد برگشت به هم نشينانش فرمود : « شما شنيديد آنچه را كه اين مرد گفت ، من دوست دارم كه شما هم با من بياييد تا محبت مرا نسبت به او بشنويد ! » راوى مىگويد : همه گفتند : مىآييم و ما دوست داشتيم كه شما چيزى به او بگوييد و ما نيز بگوييم . مىگويد : امام عليه السلام كفشهايش را برگرفت و به راه افتاد در حالى كه مىگفت : « وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ « 2 » وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ » « 3 » دانستيم كه او چيزى نمىگويد . پس بيرون شد تا جلوى منزل آن مرد رسيد او را صدا زد و فرمود : « بگوييد : علي بن حسين آمده است ! » . راوى مىگويد : آن مرد در حالى كه توقع شر داشت درآمد ، ترديدى نداشت كه امام عليه السلام براى مجازات برخى از رفتار او آمده است ! علي بن حسين عليهما السلام فرمود : « برادرم تو لحظه‌اى قبل مقابل من ايستادى و هر چه خواستى گفتى ! بنابراين آنچه را كه تو گفتى اگر در من هست پس من به

--> ( 1 ) - ارشاد : ص 240 . ( 2 ) - آل عمران / 134 : آنان بر خشم خود مسلطند ، آنها از خطاى مردم مىگذرند . ( 3 ) - آل عمران / 148 : و خدا نيكوكاران را دوست مىدارد .